donderdag 5 november 2015

Een weg uit het religieus extremisme

Het is merkwaardig dat indien er morgen een betoging zou zijn tegen extreem-rechts, niemand daar aanstoot aan zou nemen en wellicht veel bijval zou hebben. Maar mocht de betoging gaan tegen het extreem-religieuze, of extreem-islamisme, dan zouden velen de wenkbrauwen fronsen, en al vlug de term "onverdraagzaamheid" laten vallen.

Nochtans is zo'n betoging, vooral van moslims zelf, broodnodig !

Laten we eens een denk-oefening houden, en het religieus extremisme “for the sake of the argument” gelijkschakelen met fascisme.

Vooraleer u steigert, geef ik meteen toe dat Wikipedia fascisme definieert als een rechts- nationalistisch fenomeen. Dat is historisch niet te weerleggen. Maar laten we van deze twee kenmerken eens abstractie maken, en kijken welke andere eigenschappen bepalend zijn voor deze “sociopathie”.

Algemeen wordt fascisme gekenmerkt door :
  • een totalitair gedachtengoed : de mens is zijn hele leven met de ideologie verbonden, van geboorte tot in het graf (en voor degenen die erin geloven : ook daarna)
  • een autoritair gedachtengoed : aan de ideologie mag niet worden getwijfeld of bekritiseerd, gesanctioneerd door gevangenis of lijfelijke straffen, vaak ook de dood
  • een sterke leider : levend, historisch of fictief. Ook hij is verheven boven alle kritiek. 
  • idolatrie van het verleden en/of het buitenleven : irreële oorden waar alles zuiver is en puur, onbezoedeld door de moderne mens
  • een sterke segregatie : wie erbij hoort is superieur, wie niet automatisch inferieur.

We kunnen deze kenmerken naadloos toepassen op zowel het nazi-Duitsland van Hitler, het fascistisch regime van Mussolini, het Pinochet-regime in Chili, de stalinistische dictatuur, en heden ten dage ook het regime in Noord-Korea.

En het is verbazend hoe gemakkelijk deze kenmerken ook op het hedendaags religieus , en meer bepaald het islamitisch extremisme, kunnen worden toegepast.

Maar deze kenmerken zijn zò vanzelfsprekend en in het oog springend, dat zij de enige zijn waartegen mensen als Geert Wilders, Filip De Winter, Jean Marie Le Pen en consoorten reageren. Dat is niet alleen onvoldoende, het is ook nutteloos en zelfs contra-productief. Hoe harder je tegen een extremist (nazist, communist, jihadist) schreeuwt dat hij een nazist, communist, jihadist... is, ten eerste hoe meer je hem confirmeert in zijn ideologie, en ten tweede hoe meer van zijn medestanders je geschreeuw horen en zich ook fascistischer gaan gedragen.. Vergeet niet : fascisten voelen zich superieur, en wie is dat niet graag ?

Maar het is zoals gezegd ook onvoldoende. En wel om de reden van een ander kenmerk van het fascisme, dat bijna nooit ter sprake komt... omdat het zo gewoontjes is.

Dat bestaat erin dat elke fascistische variant stoelt op 2 sociologische pijlers. De eerste is de groep van de harde kern, de "believers", de "die-hards". Dat zijn de mensen die de ideologie uitdragen en in werkelijkheid omzetten, vaak gekoppeld met geweld. In onze huidige tijd zijn dat niet alleen de "jihadisten", maar ook de ronselaars en nogal wat imams.

Maar de tweede pijler is even belangrijk, en dat is de groep van de zwijgende meerderheid. Bijna geen enkel fascistisch regime heeft zich kunnen vestigen of ontwikkelen zonder deze pilaar. Het is algemeen gekend dat Hitler's NSDAP partij democratisch is verkozen, dat de bolsjewieken letterlijk betekent "de meerderheid", dat Pinochet's staatsgreep onmiddellijk werd goedgekeurd door de christen-democraten in binnen- en buitenland...

Waarom blijft die meerderheid zwijgend ? Wellicht zijn hierover al heel wat doctoraten geschreven (en zullen er wellicht nog vele volgen), maar om de meest voor de hand liggende op te sommen :
  • we zijn lid van de in-crowd, dus we zijn superieur
  • wij zijn niet het voorwerp van het geweld, want we volgen - al is het pro forma - de ideologie
  • de ideologie en de leider geven ons een gevoel van veiligheid en geborgenheid dat we graag inruilen voor kritiek en spot
  • we handhaven graag het status quo

Deze motieven en gedragingen zijn in wezen onschuldig, of op zijn minst ongewelddadig. Maar ze zijn de onmisbare voedingsbodem, de warme broeikas, de zuurstoftent waarin de fascistische variant kan gedijen en tot volle ontwikkeling komen.

Als we dus het islamitisch extremisme willen bestrijden, dienen we eerst en vooral onze aandacht te richten op de overgrote meerderheid van geweldloze, maar meegaande moslims. Niet door tegen hen te schreeuwen dat ze verkeerd zijn, dat werkt zoals gezegd enkel contra-productief. Maar door hen de instrumenten in handen te geven waarmee ze met open en kritische geest hun eigen ideologie onder de loupe kunnen nemen. Moslims hoeven daarom van hun godsdienst geen afstand te doen. Een beetje nationalisme kan geen kwaad, een beetje socialisme ook niet, een beetje religie ook niet.... Maar laat het niet tot extreme proporties uitgroeien, of er vallen vele vele slachtoffers.

De instrumenten die we kunnen aanreiken zijn :
  • het bekend maken en promoten van wetenschappelijke historisch-kritische studies van de Koran (sommige daarvan zijn eeuwen geleden geschreven door moslims zelf)
  • het bekend maken van publicaties, sites van organisaties van ex-moslims, of kritische moslims (bvb. http://www.exmoslim.org/)
  • het stoppen van elke godsdienstles op een door de staat gesubsidieerde school.
  • volledige stop op bouwen van bijkomende moskeeën.
  • het volledig negeren in de media van figuren als Fouad Belkacem en Younes Delefortrie. De media moeten beginnen beseffen dat zij net als voor andere extremistische groeperingen, ook een "cordon médiatique" moeten handhaven tegenover het religieus fascisme.
  • we moeten ophouden met "jihad" en "jihadisten" te zeggen of schrijven. In plaats daarvan moeten we de juiste termen gebruiken : "islamitisch extremisme" en "islamitische extremisten".
  • goedbedoelend maar onwetend links dat ondanks alles religieus extremisme blijft steunen (cfr. bourkini-debat), mag niet meer "progressief" worden genoemd. De juiste term is "regressief" links . En ze moeten daarmee ophouden !

Er zijn wellicht nog tal van initiatieven die door de overheid genomen, of grassroots initiatieven die door hen gesteund kunnen worden om de verdorven geslotenheid van het religieus extremisme open te breken en zuurstof te geven aan moslims die hun godsdienst in alle vrijheid, maar in volle respect voor hun medemens en de universele waarden en rechten willen beleven.

Belangrijk is dat aan deze uitdaging onmiddellijk wordt gevolg wordt gegeven. Nu niets meer doen is culturele zelfmoord.

En misschien komen we dan volgend jaar tòch samen voor een eerste anti-islam-extremistische betoging, gedragen door een grote meerderheid van moslims ?


PS. Voor wie een voorproefje wil van religieus fascisme in een westers land, bekijk dit filmpje. De spreker is Pamela Geller, die door de islam-extremisten en de regressief-linkse achterban als controversieel wordt bestempeld. Het geeft een goed beeld hoe het nazisme in zijn beginjaren moet hebben gevoeld voor outsiders.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen