donderdag 18 augustus 2016

Goed Nieuws : U bent (bijna) atheïst !

Atheisten, agnosten, vrijzinnigen, humanisten, etc.

David Silverman, de voorzitter van American Atheists, heeft gelijk. In zijn boek "Fighting God: An Atheist Manifesto for a Religous Word" zegt hij dat het moet gedaan zijn met het onderscheid te maken tussen verschillende soorten atheisten : atheisten "tout court", agnosten, humanisten, vrijzinnigen, seculieren, etc...
Dat schept enkel maar verwarring, en verwarring speelt in de kaart van religie. Als we het allemaal eens zijn dat religie de "vijand" is, wegens de redenen die ik heb opgesomd in mijn vorige post, dan moeten we die verwarring zoveel mogelijk vermijden, en zoveel mogelijk duidelijkheid scheppen.
In zijn boek toont David aan dat "atheïst" de meest duidelijke term is. Dat is logisch, want het wil letterlijk en eenvoudigweg zeggen : geen (geloof in) God. En dat is het gemeenschappelijke kenmerk van alle niet-theïstische stromingen. "Atheïsme" is dus de term die door alle andere "varianten" in de 1e plaats zou moeten gebruikt worden als het gaat over religieuze identiteit.
Bvb. agnosten weten niet of er een god bestaat, en laten zelfs in het midden of dat men dat ooit te weten kan komen... Maar dat is niet de vraag ! De vraag is : gelooft u in (een) God ? Daarop moet het antwoord zijn : "Nee", en niet "Men kan het bestaan van God niet weten". Als men het bestaan van God niet kan weten, dan kan men er niet in geloven, en als men er niet in gelooft, dan is men atheïst. Zo simpel is het.
Idem dito met humanisten. Zij zeggen : "Wij staan een wereldbeeld voor dat uitgaat van de menselijke vermogens en kwaliteiten en ten dienste staat van dezelfde mensheid". Maar dat is niet de vraag. De vraag is : "Gelooft u in (een) God  ?". En het antwoord daarop is : "Nee". En dus is men atheïst.
Hetzelfde geldt voor vrijzinnigen, secularsiten, enz.

Hier een interessante lezing op YouTube van David Silverman over zijn boek.

Gelovigen

Gelovigen zullen het misschien niet geloven (pun intended), maar ook zij zijn (bijna) atheïst. En dan heb ik het niet over de gelovigen "in naam", dwz. de vele duizenden mensen die enkel de binnenkant van een kerk zien bij een trouw, een doopsel of een begrafenis. Zij kennen de rituelen nog wel van buiten, ze prevelen de gebeden mee, gaan rechtop staan of gaan weer zitten op het juiste moment, slaan als het gepast is een kruis, etc. Maar eigenlijk zijn dit voor hen holle frazen en gebaren zonder enige inhoud. Deze "facade"-gelovigen horen eigenlijk thuis in hun eigen categorie. Eigenlijk zijn het met ritueel gedecoreerde atheïsten, maar ze noemen zichzelf "niet-praktizerende gelovigen". Same thing.

Nee, ik heb het over "èchte" gelovigen (maar "geloven" zij ècht ? Straks daarover meer). Zij zijn ervan overtuigd dat God bestaat, en van daaruit vloeit al het overige : "God bestaat, dus een Hemel bestaat, dus leef ik na mijn dood verder." (Zoals in mijn vorige post reeds gesteld, de Grootste Leugen Ooit Verkondigd).

Maar ook zij zijn zo goed als atheïsten. Jawel, u leest het goed : nonkel Pater of tante Nonneke of die lieve Imam naast de deur zijn atheïst ! Toch wat betreft de duizenden àndere goden die de mensheid ooit bijeen heeft gefabeld. Nonkel Pater, tante Nonneke en de Imam geloven NIET in Zeus, NIET in Amon-Ra, NIET in Brahma, Vishnoe en Shiva, NIET in Rangi en Papa, de Polynesische creatie-goden, etc.

M.a.w. gelovigen zijn atheïsten voor gelijk welke andere godsdienst, enkel niet wat betreft hun eigenste specifieke god, waarvan ze de verafgoding puur door toeval van hun ouders hebben meegekregen.

Tussen een gelovige en atheïst rest er dus maar 1 stapje, 1 godje. Dat mòet te overbruggen zijn !

Geloof ? Of hoop ?

Men kan zich de vraag stellen of "gelovigen" echt geloven, of eerder hopen ? Dat is een zeer belangrijk onderscheid. "Geloven" is zo goed als zeker weten, "hopen" laat heel wat meer speelruimte, zelfs de mogelijkheid dat men er totaal naast zit.

Mijn inziens is dat veel mensen HOPEN dat er een God is, HOPEN dat er een hemel is, HOPEN dat ze verder leven na hun dood. Maar als ze eerlijk zijn, zullen ze moeten toegeven dat ze dat eigenlijk niet zeker weten, dat ze geen enkel been hebben om op te staan... En het is niet omdat men vurig wenst dat iets waar, dat het dat daarom ook is. Dus eigenlijk gelòven ze niet, maar hòpen ze... En dus zijn zij de facto atheïsten !

Van geloof naar atheïst

Maar dan blijven er toch nog altijd de èchte gelovigen, die er absoluut van overtuigd zijn dat God bestaat, en de Hemel, en dat zij na hun dood in die hemel verderleven.

Het goeie nieuws is dat je echt maar 5 minuten logisch moet nadenken om in te zien dat dit allemaal fabeltjes zijn, of ten minste proposities waarvan de waarheid nog nooit met enig bewijs is aangetoond.

Het slechte nieuws is echter dat logisch denken op dit niveau van geen tel meer is. Het gaat hier om de existentiële angst voor de dood.

Het is inderdaad op het eerste zicht verschrikkelijk om in te zien dat je hele leven, al je emoties, je kennis, je beleving van schoonheid, je liefde voor je ouders, je familie, je kinderen, dat dit allemaal totaal verdwijnt in het niets als je sterft.

Maar alles wijst er inderdaad op dat als je hersens niet meer functioneren, er geen herinneringen, geen emoties, geen gedachten, geen tijdsbesef, kortom er niets is dat jou tot jou maakt, en dat je effectief ophoudt te bestaan. Het is een harde realiteit, maar ze is er wel.

Maar is dat een negatieve boodschap ? Voor een atheïst hoegenaamd niet ! Integendeel, in plaats van zich te concentreren op een fictief volgend leven, focust de atheïst zich liever op DIT, reëel maar uniek leven !

Alles uit dit leven halen, liefde, verdriet, plezier, gekanker, genot en pijn, dàt is voor de atheïst de zin van het leven. Hoeveel gelovigen zouden daar niet jaloers op zijn ?



Geen opmerkingen:

Een reactie posten